Ik herinner mij

mist op een pad dat naar nergens leidt

een kaalgeknipte knotwilg aan de rand van het veld

 

Ik herinner mij

het veld

de lucht was grijs

 

Ik herinner mij

Ik breng binnen mij

Ik vorm mij, ploeg mij, zaai mij, teel mij, groei mij, oogst mij

 

Een fietser fietst mij voorbij

het piepen van zijn wielen

betekent in de taal van de veldweggetjes

‘hoor eens hoe stil het hier is’

 

Ik herinner mij

groen en bruin en grijs en zwart

en kou

mijn adem stoomde

 

Ik herinner mij

klei

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s